خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاکل به تاب رفته ز دام که جسته‌ایدیگر دل کدام پریشان شکسته‌ای
۲
رنگین شدست دامن پاکت چه حالتستگویا که در میان دل ما نشسته‌ای
۳
بر گرد ارغوان کمر سیم کرده چستنخل غریب بهر دل خلق بسته‌ای
۴
آسودم از فسانهٔ عاشق‌نواز توبنیاد کن که مرهم دل‌های خسته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲