خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرامان از درم بازآ کت از جان آرزومندمبه دیدار تو خوشنودم به گفتار تو خرسندم
۲
اگر چه خاطرت با هر کسی پیوندها داردمباد آن روز و آن خاطر که من با جز تو پیوندم
۳
کسی مانند من جستی زهی بدعهد سنگین‌دلمکن کاندر وفاداری نخواهی یافت مانندم
۴
اگر خود نعمت قارون کسی در پایت اندازدکجا همتای من باشد که جان در پایت افکندم
صفحهٔ ۱ از ۳