خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکست عهد مودّت نگار دلبندمبرید مهر و وفا یار سست‌پیوندم
۲
به خاک پای عزیزان که از محبّت دوستدل از محبّت دنیا و آخرت کندم
۳
تطاولی که تو کردی به دوستی با منمن آن به دشمن خون‌خوار خویش نپسندم
۴
اگر چه مهر بریدی و عهد بشکستیهنوز بر سر پیمان و عهد و سوگندم
صفحهٔ ۱ از ۳