خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من با تو نه مرد پنجه بودمافکندم و مردی آزمودم
۲
دیدم دل خاص و عام بردیمن نیز دلاوری نمودم
۳
در حلقه کارزارم انداختآن نیزه که حلقه می‌ربودم
۴
انگشت‌نمای خلق بودمو انگشت به هیچ برنسودم
صفحهٔ ۱ از ۳