خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رقیب آندم که بر کف تیغ بیدادش دهیاز من سرگشته بهر امتحان یادش دهی
۲
شکل شیرین را نکو آراستی آه ای قضاگر بدین صورت خرامی سوی فرهادش دهی
۳
هر زمان از خیل خوبان فتنه یی سازی سواروز جفا سر در پی دلهای ناشادش دهی
۴
چون قدش در جلوه کی باشد اگر زاب حیاتصورتی سازی و زیب سر و آزادش دهی
صفحهٔ ۱ از ۳