خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر گه فسانه من مجنون هوس کنینشنیده یی هزار یکی از چه بس کنی
۲
زینسان که گوشت از صفت حسن خود پرستمشکل بود که گوش بگفتار کس کنی
۳
صیدم کن ای سوار مبادا نیابیماز من گذشته چونکه نظر باز پس کنی
۴
ای مرغ بوستان چه گشایی بعیش بالباید که یاد تنگ دلان قفس کنی
صفحهٔ ۱ از ۲