خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم این بی‌تو که پروای تماشا دارمکافرم گر دلِ باغ و سرِ صحرا دارم
۲
بر گلستان گذرم بی‌تو و شرمم ناید؟!در ریاحین نگرم بی‌تو و یارا دارم؟!
۳
که نه بر نالهٔ مرغان چمن شیفته‌امکه نه سودای رخ لالهٔ حمرا دارم
۴
بر گل روی تو چون بلبل مستم والهبه رخ لاله و نسرین چه تمنا دارم
صفحهٔ ۱ از ۳