خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من این طمع نکنم کز تو کام برگیرممگر ببینمت از دور و گام برگیرم
۲
من این خیال نبندم که دانهای به مرادمیان این همه تشویش دام برگیرم
۳
ستادهام به غلامی گرم قبول کنیو گر نخواهی کفش غلام برگیرم
۴
مرا ز دست تو گر منصفی و گر ظالمگریز نیست که دل زین مقام برگیرم
صفحهٔ ۱ از ۲