خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که در منظر تو حیرانمصورتت را صفت نمیدانم
۲
پارسایان ملامتم مکنیدکه من از عشق توبه نتوانم
۳
هر که بینی به جسم و جان زندهستمن به امید وصلِ جانانم
۴
به چه کار آید این بقیت جان؟که به معشوق برنیفشانم
صفحهٔ ۱ از ۳