خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما همه چشمیم و تو نور ای صنمچشم بد از روی تو دور ای صنم
۲
روی مپوشان که بهشتی بودهر که ببیند چو تو حور ای صنم
۳
حور خطا گفتم اگر خواندمتترک ادب رفت و قصور ای صنم
۴
تا به کرم خرده نگیری که منغایبم از ذوق حضور ای صنم
صفحهٔ ۱ از ۳