خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون من به نفس خویشتن این کار می‌کنمبر فعل دیگران به چه انکار می‌کنم؟
۲
بلبل سماع بر گل بستان همی کندمن بر گل شقایق‌رخسار می‌کنم
۳
هر جا که سرو‌قامتی و موی دلبریستخود را بدان کمند گرفتار می‌کنم
۴
گر تیغ برکشند عزیزان به خون منمن همچنان تأمل دیدار می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۳