خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میان باغ حرام است بی تو گردیدنکه خار با تو مرا به که بی تو گل چیدن
۲
و گر به جام برم بی تو دست در مجلسحرام صرف بود بی تو باده نوشیدن
۳
خم دو زلف تو بر لاله حلقه در حلقهبه سنگ خاره درآموخت عشق ورزیدن
۴
اگر جماعت چین صورت تو بت بینندشوند جمله پشیمان ز بت پرستیدن
صفحهٔ ۱ از ۳