خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخَر نگهی به سوی ما کندردی به ارادتی دوا کن
۲
بسیار خِلاف عهد کردیآخَر به غلط یکی وفا کن
۳
ما را تو به خاطری همه روزیک روز تو نیز یاد ما کن
۴
این قاعدهٔ خِلاف بگذاروین خوی مُعانِدت رها کن
صفحهٔ ۱ از ۳