خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم اگر با دوست داری گوش با دشمن مکنتیرباران قضا را جز رضا جوشن مکن
۲
هر که ننهادهست چون پروانه دل بر سوختنگو حریف آتشین را طوف پیرامن مکن
۳
جای پرهیز است در کوی شکرریزان گذشتیا به ترک دل بگو یا چشم وا روزن مکن
۴
کیست کاو بر ما به بیراهی گواهی میدهدگو ببین آن روی شهرآرا و عیب من مکن
صفحهٔ ۱ از ۳