خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گواهی امین است بر درد منسرشک روان بر رخ زرد من
۲
ببخشای بر ناله عندلیبالا ای گل نازپرورد من
۳
که گر هم بدین نوع باشد فراقبه نزد تو باد آورد گرد من
۴
که دیده‌ست هرگز چنین آتشیکز او می‌برآید دم سرد من
صفحهٔ ۱ از ۳