خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای روی تو راحت دل منچشم تو چراغ منزل من
۲
آبیست محبت تو گوییکآمیختهاند با گِل من
۳
شادم به تو مرحبا و اهلاای بخت سعید مقبل من
۴
با تو همه برگها مهیاستبی تو همه هیچ حاصل من
صفحهٔ ۱ از ۳