خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صورتت ز گوهر معنی خزینه‌ایما را ز داغ عشق تو در دل دفینه‌ای
۲
دانی که آه سوختگان را اثر بودمگذار ناله‌ای که برآید ز سینه‌ای
۳
زیور همان دو رشته مرجان کفایت استوز موی در کنار و برت عنبرینه‌ای
۴
سر در نیاورم به سلاطین روزگارگر من ز بندگان تو باشم کمینه‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳