خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قیمت گل برود چون تو به گلزار آییو آب شیرین چو تو در خنده و گفتار آیی
۲
این همه جلوه طاووس و خرامیدن اوبار دیگر نکند گر تو به رفتار آیی
۳
چند بار آخرت ای دل به نصیحت گفتمدیده بردوز نباید که گرفتار آیی
۴
مه چنین خوب نباشد تو مگر خورشیدیدل چنین سخت نباشد تو مگر خارایی
صفحهٔ ۱ از ۳