خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو پری‌زاده ندانم ز کجا می‌آییکآدمیزاده نباشد به چنین زیبایی
۲
راست خواهی نه حلال است که پنهان دارندمثل این روی و نشاید که به کس بنمایی
۳
سرو با قامت زیبای تو در مجلس باغنتواند که کند دعوی هم‌بالایی
۴
در سراپای وجودت هنری نیست که نیستعیبت آن است که بر بنده نمی‌بخشایی
صفحهٔ ۱ از ۴