خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دریچه‌ای ز بهشتش به روی بگشاییکه بامداد پگاهش، تو روی بنمایی
۲
جهان شب است و تو خورشیدِ عالم‌آراییصباح مقبل آن کز درش تو بازآیی
۳
به از تو مادر گیتی به عمر خود فرزندنیاورد که همین بود حد زیبایی
۴
هر آن که با تو وصالش دمی میسر شدمیسرش نشود بعد از آن شکیبایی
صفحهٔ ۱ از ۳