خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرم راحت رسانی ور گزاییمحبت بر محبت می‌فزایی
۲
به شمشیر از تو بیگانه نگردمکه هست از دیرگه باز آشنایی
۳
همه مرغان خلاص از بند خواهندمن از قیدت نمی‌خواهم رهایی
۴
عقوبت هرچ از آن دشوارتر نیستبر آنم صبر هست الا جدایی
صفحهٔ ۱ از ۳