خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای حسن خط از دفتر اخلاق تو بابیشیرینی از اوصاف تو حرفی ز کتابی
۲
از بوی تو در تاب شود آهوی مشکینگر باز کنند از شکن زلف تو تابی
۳
بر دیده صاحب‌نظران خواب ببستیترسی که ببینند خیال تو به خوابی
۴
از خنده شیرین نمکدان دهانتخون می‌رود از دل چو نمک‌خورده کبابی
صفحهٔ ۱ از ۳