خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که دست تشنه می‌گیرد به آبی؟خداوندان فضل، آخَر ثوابی
۲
توقع دارم از شیرین‌زبانتاگر تلخ است و گر شیرین‌جوابی
۳
تو خود نایی و گر آیی بر منبدان ماند که گنجی در خرابی
۴
به چشمانت که گر زهرم فرستیچنان نوشم که شیرین‌تر شرابی
صفحهٔ ۱ از ۳