خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر مانند رخسارت گلی در بوستانستیزمین را از کمالیت شرف بر آسمانستی
۲
چو سرو بوستانستی وجود مجلس‌آرایتاگر در بوستان سروی سخنگوی و روانستی
۳
نگارین‌روی و شیرین‌خوی و عنبربوی و سیمین‌تنچه خوش بودی در آغوشم اگر یارای آنستی
۴
تو گویی در همه عمرم میسر گردد این دولتکه کام از عمر برگیرم و گر خود یک زمانستی
صفحهٔ ۱ از ۳