خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما بی تو به دل بر نزدیم آب صبوریچون سنگدلان دل بنهادیم به دوری
۲
بعد از تو که در چشم من آید که به چشممگویی همه عالم ظلمات است و تو نوری
۳
خلقی به تو مشتاق و جهانی به تو روشنما در تو گریزان و تو از خلق نفوری
۴
جز خط دلاویز تو بر طرف بناگوشسبزه نشنیدم که دمد بر گل سوری
صفحهٔ ۱ از ۲