خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر کلالهٔ مشکین ز رخ براندازیکنند در قَدمت عاشقان سراندازی
۲
اگر به رقص درآیی، تو سروِ سیم‌اندامنظاره کن که چه مستی کنند و جانبازی
۳
تو با چنین قد و بالا و صورتِ زیبابه سرو و لاله و شمشاد و گل نپردازی
۴
کدام باغ چو رخسار تو گلی دارد؟کدام سرو کند با قدت سرافرازی؟
صفحهٔ ۱ از ۳