خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر درون‌سوخته‌ای با تو برآرد نفسیچه تفاوت کند اندر شکرستان مگسی؟
۲
ای که انصافِ دلِ سوختگان می‌ندهیخود چنین روی نبایست نمودن به کسی
۳
روزی اندر قدمت افتم و گر سَر برودبه ز من، در سَر این واقعه رفتند بسی
۴
دامن دوست به دنیا نتوان داد از دستحیف باشد که دهی دامنِ گوهر به خسی
صفحهٔ ۱ از ۲