خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به قلم راست نیاید صفت مشتاقیسادَتی اِحْتَرقَ القَلْبُ مِنَ الاَشْواقِ
۲
نشود دفتر درد دل مجروح تماملَوْ اَضافوا صُحُفَ الدَّهْرِ اِلی اَوْراقی
۳
آرزوی دل خلقی تو به شیرین سخنیاثر رحمت حقی تو به نیک اخلاقی
۴
بی عزیزان چه تمتع بود از عمر عزیزکَیْفَ یَحْلو زَمَنُ البَینِ لَدَی العُشّاقِ؟
صفحهٔ ۱ از ۲