خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن روز مه این نور سعادت به جبین داشتکز راه ادب پیش رخت رو به زمین داشت
۲
ز آن پیش که در کار کمان عقل برد پیابروی کماندار تو بر گوشه کمین داشت
۳
گر با غمت از نعمت فردوس کنم یاددانی که مرا وسوسهٔ نفس بر این داشت
۴
عمری ست که داریم سری بر قدم فقردر عشق تو خود را نتوان بهتر از این داشت
صفحهٔ ۱ از ۲