خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو تا بندهٔ بالای تو شد آزاد استهر نفس کآن نه به یادِ تو برآید باد است
۲
لطف فرمای و بده دادِ اسیران امروزکه تو را لطف خدا منصب شاهی داد است
۳
غمزه چشم ستم آموز تو را شاگرد استدر فن فتنه، ولی در فن خود استاد است
۴
ناله و آهِ مرا مرتبه بالاست ولیزین میان سیل سرشک است که پیش افتاد است
صفحهٔ ۱ از ۲