خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز حسد نبردم بر منصبی و مالیالا بر آن که دارد با دلبری وصالی
۲
دانی کدام دولت در وصف می‌نیایدچشمی که باز باشد هر لحظه بر جمالی
۳
خرم تنی که محبوب از در فرازش آیدچون رزق نیکبختان بی محنت سؤالی
۴
همچون دو مغز بادام اندر یکی خزینهبا هم گرفته انسی وز دیگران ملالی
صفحهٔ ۱ از ۳