خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه صاحب معنی همه هنر باشدچو بی خبر بود از عشق، بی خبر باشد
۲
دلا چو طالب غیری ز عشق لاف مزنتو عاشق دگری عاشقی دگر باشد
۳
اگرچه از پس هر تیرگی ست روشنی ییولی عجب که شب هجر را سحر باشد
۴
چو گفتمش گذر از راه لطف جانب منبه خنده گفت تو را خود از این گذر باشد
صفحهٔ ۱ از ۲