خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باد از هوای کوی تو پیغام می‌دهدجان را به بوی وصل تو آرام می‌دهد
۲
یارب چه دولت است که هر شب سگت مرابعد از دعای جان تو دشنام می‌دهد
۳
خوش بوست عود لیک به دور خطت خطاستهرکس که دل به نکهت آن خام می‌دهد
۴
آن نیست جم که دور به زیر نگین اوستجم ساقیی‌ست کاو به کسی جام می‌دهد
صفحهٔ ۱ از ۲