خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صاحب نظر نباشد در بند نیک‌نامیخاصان خبر ندارند از گفت و گوی عامی
۲
ای نقطهٔ سیاهی بالای خط سبزشخوش دانه‌ای ولیکن بس بر کنار دامی
۳
حور از بهشت بیرون، ناید، تو از کجایی؟مه بر زمین نباشد، تو ماه رخ کدامی؟
۴
دیگر کسش نبیند در بوستان خرامانگر سرو بوستانت بیند که می‌خرامی
صفحهٔ ۱ از ۳