خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا خطت خود را به سودای خطا خواهد کشیدمرغ جان را دل سوی دام بلا خواهد کشید
۲
گفتم از دل بیش از این زلفش مبین در تاب شدپند من نشنید آخر تا چه ها خواهد کشید
۳
شاید ار خاک رهت گردم چو می دانم که بازذرّه سانم مهر رویت بر هوا خواهد کشید
۴
این چنین کز دست هجران پایمال محنتمعاقبت کار من از غم تا کجا خواهد کشید
صفحهٔ ۱ از ۲