خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ز عشق اهل نظر آیینه‌ای برساختنددوست را هریک به قدر دید خود بشناختند
۲
در مقامر خانهٔ وحدت که کوی نیستی ستعاشقان در داو اول خویش را در باختند
۳
گوشه گیران را از این دولت چه بهتر کز نخستگوشهٔ خاطر ز مهر غیر او پرداختند
۴
رسم غمّازی گذار ای دل که در راه ادباشک را مردم بدین جرم از نظر انداختند
صفحهٔ ۱ از ۲