خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا گرد عارض تو خط سبز بردمیدبر گل بنفشه صدف زد و ریحان تر دمید
۲
آشفته ایم تا پیِ تسخیر عاشقانافسون بخواند خطّ تو و بر شکر دمید
۳
نخلی ست محنت تو که از جویبار دلهرچند کندمش منِ بیدل دگر دمید
۴
ای بوی زلف یار گذر بر ره چمنکز انتظار سبزه بر آن رهگذر دمید
صفحهٔ ۱ از ۲