خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۷۱ - استقبال از حافظ
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم جز داغ نومیدی ز جان حاصل همین داردکه پیوسته ز ابرویت بلایی در کمین دارد
۲
نکوخواه توام جانا و می ترسم که بی جُرمیبگردی از نکوخواهان چو بدگویت براین دارد
۳
چه سود از باغ بلبل را که بی زلف و عذار تونه تاب سنبل رعنا نه برگ یاسمین دارد
۴
اگرچه از شرف خورشید را پا بر سر چرخ استولی پیش مه روی تو رویی بر زمین دارد
صفحهٔ ۱ از ۲