خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سروقدی میان انجمنیبه که هفتاد سرو در چمنی
۲
جهل باشد فراق صحبت دوستبه تماشای لاله و سمنی
۳
ای که هرگز ندیده‌ای به جمالجز در آیینه مثل خویشتنی
۴
تو که همتای خویشتن بینیلاجرم ننگری به مثل منی
صفحهٔ ۱ از ۳