خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی تو طعنه بر گُل سیراب می‌زندلعل تو خنده بر شکر ناب می‌زند
۲
سنبل شکسته خاطر از آن است در چمنکز رشک سبزهٔ خطِ تو تاب می‌زند
۳
خوش وقت نرگس تو که در عین سرخوشیپیوسته در میانهٔ گل خواب می‌زند
۴
در آرزوی خیل خیال تو هر شبیباران اشک خانهٔ چشم آب می‌زند
صفحهٔ ۱ از ۲