خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی کآن ماه با ما خوش برآیدعجب نبود که روز غم سرآید
۲
درآمد از در و شد خانه روشندگر با ما از این در می درآید
۳
مرا تشویش اشک ای دیده بر شدبه کویش بعد از این تا کمتر آید
۴
به آب دیده در دل تخم مهرشهمی کارم ولی با خون برآید
صفحهٔ ۱ از ۲