خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صاحب روی نکو منصب دولت داردخاصّه خوبی که نشانی ز مروّت دارد
۲
این همه لطف که در ناصیهٔ خورشید استذرّه‌ای نیست ز حسنی که جمالت دارد
۳
گر کسی پیش بتی سجده کند عیب مکنتو چه دانی که در این سجده چه نیّت دارد
۴
دولت فقر که دیباچهٔ شاهنشاهی ستبی دلی راست مسلّم که غنیمت دارد
صفحهٔ ۱ از ۲