خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که نسبت قدّت به سرو ناز کندچگونه باز به روی تو دیده باز کند
۲
چه جای سرو که شمشاد باغ جنّت رانمی رسد که به قدّ تو پا دراز کند
۳
مپوش دیده ز رویم که بخت برگرددز هر که بر رخ درویش در فراز کند
۴
تویی که چشم تو را نیست رسم مردمی ییبه غیر از این که به اهل نیاز ناز کند
صفحهٔ ۱ از ۲