خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنده‌ام گر به لطف می‌خوانیحاکمی گر به قهر می‌رانی
۲
کس نشاید که بر تو بگزینندکه تو صورت به کس نمی‌مانی
۳
ندهیمت به هر که در عالمور تو ما را به هیچ نستانی
۴
گفتم این درد عشق پنهان رابه تو گویم که هم تو درمانی
صفحهٔ ۱ از ۴