خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمعی که تو در میان ایشانیزآن جمع به در بود پریشانی
۲
ای ذات شریف و شخص روحانیآرام دلی و مرهم جانی
۳
خرم تن آن که با تو پیونددوآن حلقه که در میان ایشانی
۴
من نیز به خدمتت کمر بندمباشد که غلام خویشتن خوانی
صفحهٔ ۱ از ۴