خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل چو گشت از جام معنی جرعه نوشدلقِ صورت کرد رهن می فروش
۲
عیب خرقه گفتن از نامردمی ستدولت رندی که باشد عیب پوش
۳
باز از جوش می و غوغای چنگسر خوشان را تازه شد جوش و خروش
۴
ناصحا چند از نصیحت بعد از ایندم ز وصف گلرخان زن یا خموش
صفحهٔ ۱ از ۲