خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را به درِ دوست گشاد از هوس خویشوقتی ست که دارد سگ آن کوی کس خویش
۲
تا کی برِ آن روی بلافی گل رعنا؟بگذار دو رویی و نگر پیش و پس خویش
۳
غم نیست که نزدیک بلاییم ولیکنفریاد که دوریم ز فریاد رس خویش
۴
افسرده حریف سخن سوختگان نیستزنهار تو ضایع مکن ای نی نفس خویش
صفحهٔ ۱ از ۲