خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا که بر سر کویت سگ وفا دارمز در مران که در این باب کارها دارم
۲
بدان هوس که به سر وقت من رسی روزیز پا فتاده ام و دست بر دعا دارم
۳
تو را که در غم هجران نبوده ای چه خبرکه بر دل از غم هجران تو چه ها دارم
۴
چو باد خوشدل از آنم که هرکجا هستمتو را که سرو روان منی هوا دارم
صفحهٔ ۱ از ۲