خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا به سرکشی از من عنان بگردانیمکن که بیخودم اندر جهان بگردانی
۲
ز دست عشق تو یک روز دین بگردانمچه گردد ار دل نامهربان بگردانی
۳
گر اتفاق نیفتد قدم که رنجه کنیبه ذکر ما چه شود گر زبان بگردانی
۴
گمان مبر که بداریم دستت از فتراکبدین قدر که تو از ما عنان بگردانی
صفحهٔ ۱ از ۳