خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گذشته قدت از سرو به خوش رفتاریلبت از قند گرو برده به شیرین کاری
۲
عادت غمزهٔ خونریز تو عاشق کشتنشیوهٔ نرگس دلجوی تو مردم داری
۳
ظاهراً تا نبرد دل ز پریشانی چندننهد طرّه ات از سر صفت طرّاری
۴
وه که مُردیم و رها می نکند دست غمتکه برآریم چو چشم تو سر از بیماری
صفحهٔ ۱ از ۲